Rafał Szczepański Architekt Projekty Publikacje Idee Kontakt

NOWY BUDYNEK KANAŁÓW INFORMACYJNYCH TVP

PRZY UL. JANA PAWŁA WORONICZA W WARSZAWIE

Serwis informacyjny, kanały informacyjne to szpica  każdej wielkiej telewizji, najbardziej reprezentacyjny, dynamiczny jej segment, dlatego obiekt z którego rozchodzi się informacja musi być odzwierciedleniem istoty tej  funkcji. Z jednej strony jest to obraz dynamiczny, drapieżny w pozyskiwaniu hot news, z drugiej to wizerunek nobliwy, statecznie wiarygodny.

Bezpośrednią formą realizacji funkcji informacyjnych odwołującyą się do rudymentów świeżej informacji i niewątpliwym elementem identyfikacyjnym jest makro ekran ledowy (kurtynowy ekran ledowy) zlokalizowany jako instalacja ażurowa na północnej, przeszk-

- lonej elewacji budynku emitujący informacje tekstowe i obrazy ruchome wprost na ulicę.

Układ funkcjonalny

Poprzez kondensację funkcji i przenikający się układ warstwowy przestrzeni projekt  zamyka się w zwartej formie prostej bryły.

Parter obiektu  w swej zasadniczej części przeznaczony jest na szeroko rozumiane funkcje dostępu, przestrzenie zdarzeń plenerowych realizowane pod dachem (ok.1000 m2) w bezpośredniej bliskości głównego wejścia. W hallu wejściowym projekt lokalizuje recepcję, hall windowy z kontrolą dostępu i gastronomię.

W pozostałej, południowo zachodniej części parteru zlokalizowano wielkogabarytowy węzeł dostawczy oraz pomieszczenia obsługi zdjęciowej i wozów transmisyjnych z bezpośrednim podjazdem.

Pierwsze piętro jest przeznaczone na integrację połączeń komunikacyjnych ze wszystkich budynków w sąsiedztwie ze strukturą komunikacyjną projektowanego obiektu, a także na biura ośrodka telewizyjnego.

Piętro drugie wypełnia funkcja obsługi studiów i same oba studia, które ciągną się przez dwie kondygnacje oraz ważny program newsroomu i ingestu, w układzie open space.

Piętro trzecie przeznaczone jest zasadniczo na pomieszczenia redakcyjne i biurowo administracyjne oraz na powierzchnie obsługi obu studiów.

Na kondygnacji dachu zaprojektowano funkcję parkowo rekreacyjną zorganizowaną wokół patio na tzw., dachu zielonym. Na tej kondygnacji, w jej południowej części  zlokalizowano także funkcję techniczną zaprojektowaną w formie kontenerowych wentylatorni, chillerów i rekuperatorów, a także kanałów wentylacyjnych rozprowadzonych wzdłuż ścian attykowych.  W części południowej dachu zlokalizowano przestrzeń dla anten transmisyjnych, a na powierzchni obrzeży, w tym na kanałach wentylacyjnych ulokowano sekcje paneli fotovoltaicznych. Element wyjściowy do parku na dachu jest jednocześnie strefą zmiany położenia komunikacji pionowej i ewakuacyjnej prowadzącej wyżej. Instalacje fotovoltaiczne zlokalizowano także na dachu studia panoramicznego, które całkowicie wypełnia ostatnią kondygnację strefy zabudowy wysokiej. Strefa zabudowy wysokiej jest tak mała,że cała obsługa tego studia musi mieścić się na dwóch kondygnacjach powstałych z podziału siedmiometrowego, w świetle studia.

Dostęp, komunikacja i realizacja potrzeb parkingowych

Forma prostej bryły budynku podniesionej zapraszająco wytwarza przestrzeń wciągającą artykułując tym samym miejsce na różnorodne zdarzenia jakie mają miejsce w drodze do wejścia głównego i hallu. Wejście główne prowadzi do hallu, w którym znajduje się recepcja, hall windowy, lobby i wydzielona cześć gastronomiczna gdyż pozostała cześć gastronomii – zaplecze i kantyna zlokalizowana jest w hallu na piętrze.

Sztywny, zdefiniowany, po części wynikowy układ komunikacyjny narzucający przejazd na osi obiektu staje się, co paradoksalne sprzymierzeńcem zastosowanych rozwiązań funkcjonalnych, oto bowiem w prosty sposób artykułuje podjazd, w tym reprezentacyjny, pod drzwi hallu wejściowego ale też pozwala na stacjonowanie i dogodną obsługę wozów transmisyjnych (w południowo zachodniej, zabudowanej części parteru) oraz dowóz przez samochody z naczepami wielkogabarytowych elementów scenograficznych do doku zlokalizowanego z tyłu budynku.

Kontrola dostępu realizowana jest w oparciu o strefy dostępu obwarowane zaprogramowanymi czytnikami zbliżeniowych kart dostępu. Komunikacja pionowa ma kilka zakresów funkcjonalnych; zasadniczy umożliwia dostęp z hallu dźwigami osobowymi oraz klatką schodową przeznaczoną do celów ewakuacyjnych (projekt przewiduje jeszcze dwie klatki ewakuacyjne) do halli na wszystkich kondygnacjach, łącznie z podziemiem i hallem w strefie obsługi studia panoramicznego oraz serwisowy zakres transportowy oparty o dok wielkogabarytowy oraz dźwig wielkogabarytowy (można  zastosować dźwig samochodowy podwójny 5x5m) pozwalający na transport elementów scenografii z doku do pomieszczeń malarni oraz kieszeni scenograficznych na poziomie obu studiów.

Garaż podziemny z wjazdami pod dachem wytworzonym z podniesionej bryły budynku przewiduje parkowanie 125 pojazdów w obrysie rzutu budynku. Garaż podziemny można rozbudowywać według potrzeb w kierunku zachodnim jednak należy takie rozwiązania skorelować z ewentualną przyszłą zabudową tego terenu. To samo tyczy się parkingu terenowego, który pod dachem ma 48 mp. Potrzeby parkingowe obliczono zgodnie z wytycznymi m.p.z.p. na około 300 mp. co jest połową możliwości lokalizacyjnych jakie daje kontynuacja rozbudowy parkingu i garażu w stronę zachodnią.  Zgodnie z wytycznymi warunków konkursu zaprojektowano poziom posadzki garażu podziemnego na min. 4,3 m co pozwala na garażowanie wozów transmisyjnych o wyższych niż 3,75 m gabarytach. Rozwiązanie takie niewątpliwie kosztowne, może okazać się niekonieczne ze względu na możliwości stacjonowania wielu pojazdów o daleko wyższych gabarytach na poziomie terenu, pod dachem podniesionej bryły obiektu.

Rozwiązania proekologiczne

Projekt wyposaża obiekt w kilka istotnych cech zmierzających do oszczędności energii i pozyskania certyfikacji. Jest to przede wszystkim klimatyczna dwupowłokowa elewacja, w której żelbetowe ściany, elementy tarczowego układu konstrukcyjnego wyposażone w otwory okienne i porte fenetre zdublowane są kurtyną szklaną, z wypełnieniem między nimi hydroponiczną hodowlą zielonego bambusa. Niemniej ważnym elementem ekologicznym jest park - ogród zielony skomponowany na dachu, korzystający z ciepła emitowanego z budynku, działający tak jako trawiasty dach zielony jak i wyższe formy szaty roślinnej w kasetonach. Cyrkulacja powietrza zużytego o podwyższonej temperaturze wykorzystywana jest w elewacjach klimatycznych do równoważenia temperatur między powłokami oraz do wentylacji i podgrzewania biosystemu.

Panele fotovoltaiczne łączone w sekcje rozlokowane na powierzchni pasa obrzeżnego dachu oraz nad studiem panoramicznym mogą generować nawet 100kW mocy obliczeniowej.

Rafał Szczepański Copyright Warszawa 2015 nonkanon@nonkanon.pl

Rozwiązania instalacyjne

Obiekt wyposażony jest we wszystkie instalacje, w tym instalację wentylacji, klimatyzacji i rekuperacji. Zasadnicze urządzenia instalacyjne, takie jak centrale wentylacyjne zlokalizowane są w podziemiu obiektu oraz na dachu budynku ( chillery ), w formie kontenerowej, łatwej do konserwacji i szybkiej wymiany. Rozprowadzenie powietrza realizowane jest kanałami na dachu oraz w części stropu trzeciego piętra, ciepło z m.s.c. lub cieci zakładowej rozprowadzane z wymiennika w podziemiu.

Konstrukcja

Obiekt zaprojektowany w konstrukcji przestrzennej tarczy żelbetowej powstałej z przecięć żelbetowych ścian i stropów, posadowionej na podziemnym garażu jednokondygnacyjnym za pomocą nieregularnej siatki słupów (ze względów pożarowych f 35 cm) rozpiętych pomiędzy dwoma stropami transferowymi; nad podziemiem i nad przyziemiem.

Część słupów ma charakter instalacyjny lub czysto formalny pomocny w aranżacji przestrzeni eventowej z możliwością przekształceń. Podobnie konstruowana jest strefa wysoka ze studiem panoramicznym na szczycie. Nieregularna siatka wielu smukłych słupów nadaje wrażenie lekkości podparcia i unoszenia się brył nad ziemią.